ನಮ್ಮ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗಳ ಜೀವನಾಡಿಯಾಗಿದ್ದ ರುಬ್ಬುವ ಕಲ್ಲು ಅಥವಾ 'ಗುಂಡುಕಲ್ಲು' ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಉಪಕರಣವಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯದ ಸಂಕೇತ. ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಿಕ್ಸಿ, ಗ್ರೈಂಡರ್‌ಗಳು ಅಡುಗೆ ಮನೆಯನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಆ ರುಬ್ಬುವ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅರೆದ ಮಸಾಲೆಯ ಘಮ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ಆಹಾರದ ರುಚಿಯನ್ನು ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದು ಮಾನವನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಡುವಿನ ಸಮನ್ವಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.

ಚರಿತ್ರೆಯ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವಿ ನೋಡಿದರೆ, ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಪುಡಿ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಮಸಾಲೆಯನ್ನು ಅರೆಯಲು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದು. ಈ ರುಬ್ಬುವ ಕಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬಹುದು. ಕರ್ನಾಟಕದ ಕರಾವಳಿ ಮತ್ತು ಮಲೆನಾಡು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಡು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಗಟ್ಟಿ ಶಿಲೆಯ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮಸಾಲೆಯನ್ನು ಅರೆಯಲು ಉದ್ದನೆಯ ಅಥವಾ ಗೋಲಾಕಾರದ 'ಗುಂಡುಕಲ್ಲು'ಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೇಳೆಕಾಳುಗಳನ್ನು ಬೀಸಲು ಬಳಸುವ 'ಬೀಸುವ ಕಲ್ಲು'  ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿವೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಕಲ್ಲುಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಬಳಸುವ ಕಲ್ಲಿನ ಪ್ರಕಾರಗಳು ಆಯಾ ಭಾಗದ ಭೂವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಲಭ್ಯತೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಕೆಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನಯವಾದ ಗ್ರಾನೈಟ್ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮರಳುಗಲ್ಲಿನ (Sandstone) ರೂಪಾಂತರಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಆಯಾ ಭಾಗದ ಅಡುಗೆಯ ಶೈಲಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಈ ಕಲ್ಲುಗಳ ಗಾತ್ರ ಮತ್ತು ಆಕಾರಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಆರೋಗ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ರುಬ್ಬುವ ಕಲ್ಲಿನ ಬಳಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದು. ಇಂದಿನ ವೇಗದ ಯಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮಸಾಲೆಯನ್ನು ಅರೆದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಬ್ಲೇಡ್‌ಗಳ ಅತಿ ವೇಗದ ಚಲನೆಯಿಂದಾಗಿ ಘರ್ಷಣೆ ಉಂಟಾಗಿ ಶಾಖ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಶಾಖವು ಸಾಂಬಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಸತ್ವಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಎಣ್ಣೆಯಂಶವನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರುಬ್ಬುವ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಸಾವಕಾಶವಾಗಿ ಜಜ್ಜಲ್ಪಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಶಾಖ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗದ ಕಾರಣ, ಪದಾರ್ಥಗಳ ಸಾರವು ಅಪ್ಪಟವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಕಲ್ಲಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಅಂಶಗಳು ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಯುವುದರಿಂದ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾದ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಂಬಿಕೆ.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಯುರ್ವೇದ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ರುಬ್ಬುವ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಅಥವಾ ಕಲ್ವಕ್ಕೆ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಮದ್ದಿನ ಸೊಪ್ಪುಗಳನ್ನು, ಬೇರುಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ವಿವಿಧ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು ಅರೆಯುವಾಗ ಅವುಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲ್ಲೇ ಪ್ರಶಸ್ತ. ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯಗಳಾದ ಅಮೃತಬಳ್ಳಿ, ಒಂದೆಲಗ ಅಥವಾ ಭೃಂಗರಾಜದಂತಹ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಈ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅರೆದಾಗ ಅವುಗಳ ಕಡು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ಔಷಧೀಯ ಸತ್ವಗಳು ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗದೆ ನಮಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಲೋಹದ ಉಪಕರಣಗಳಿಗಿಂತ ಕಲ್ಲಿನ ಬಳಕೆ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆಯುರ್ವೇದ ವೈದ್ಯರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ರುಬ್ಬುವ ಕಲ್ಲಿನ ಬಳಕೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದೈಹಿಕ ವ್ಯಾಯಾಮವೂ ಹೌದು. ಮಸಾಲೆಯನ್ನು ಅರೆಯುವಾಗ ಕೈಗಳು, ತೋಳುಗಳು ಮತ್ತು ಬೆನ್ನಿನ ಸ್ನಾಯುಗಳಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಚಲನೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಮಹಿಳೆಯರು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಸದೃಢರಾಗಿದ್ದರು. ಕರಾವಳಿಯ ಪತ್ರೊಡೆ, ಚಟ್ನಿ ಅಥವಾ ಸಾರಿನ ಮಸಾಲೆಯನ್ನು ಅರೆಯಲು ಈ ಕಲ್ಲನ್ನೇ ಬಳಸಿದಾಗ ಸಿಗುವ ಆ ದಟ್ಟವಾದ ರುಚಿ ಮತ್ತು ಸುವಾಸನೆಯು ಊಟದ ಸವಿಯನ್ನು ನೂರ್ಮಡಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಎಷ್ಟೇ ಬೆಳೆದರೂ ಮೂಲ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಸೊಗಡಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಮತ್ತೆ ಆರೋಗ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಅನೇಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಧೂಳು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ರುಬ್ಬುವ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ನೀಡಿದ ಈ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೇವಲ ರುಚಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಆರೋಗ್ಯಪೂರ್ಣ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ರುಬ್ಬುವ ಕಲ್ಲು ನಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಶೋಭೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಸತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಗವೂ ಹೌದು.

✍ ಲಲಿತಶ್ರೀ ಪ್ರೀತಂ ರೈ